Veilig terug!

Gelukkig mogen we vandaag later uitchecken. Gisteren is het meeste van onze spullen al ingepakt, waardoor we vanochtend nog een relaxte ochtend hebben met spelen en genieten van de zon. Na het slaapje van Féline zijn alle spullen ingepakt en zijn we klaar voor de laatste uren in Zuid Afrika. We gaan terug naar Blauwklippen wijnboerderij, aangezien daar vandaag een marktje is, Morris daar genoeg speelvertier heeft en het op de richting ligt naar het vliegveld toe. Het is een gezellige markt met accessoires, kleding en eten. Tevens blijkt er een opblaaskussen te zijn waar Morris zich goed vermaakt. Nadien rijden we nog 20min door naar het strand. Helaas viel het strand op Strand voor ons wat tegen en lijkt het nog een lange zit te worden tot we weer terugvliegen. Gelukkig valt het uiteindelijk toch mee als we per abuis op het strand van Gordons bay belanden met speeltuin en prachtige zonsondergang. Op het vliegtuig is het vooral wachten, nog wat eten en de laatste souvenirs kopen. Ver na bedtijd stappen we in het vliegtuig en duurt het nog wel eventjes voordat iedereen een kort slaapje doen. We vinden het fijn om weer te landen in Nederland en iedereen weer te zien. Het was een fantastische, onvergetelijke reis. We zijn ontzettend blij dat we dit avontuur samen beleefd hebben en wie weet komen we nog wel eens terug in Zuid Afrika.....

Na de ochtend rustig opgestart te hebben met een kort fietstochtje zijn we daarna naar een ander wijnhuis gegaan onder Stellenbosch gelegen. Tussen de wijnvelden door reden we door Stellenbosch, een echte studentenstad. We gingen naar wijnhuis Blauwklippen, één van de oudste wijnhuizen hier. 'Toevallig' met o.a. twee grote speeltuinen en een pumptrack (al was dat voor Morris nog te spannend). Elk oud gebouw hier is gebouwd in de Kaaps-Hollandse stijl en zo ook dit wijnhuis. Mooi om te zien, al is de achtergrond nog steeds controversieel.

Vandaag hebben we 2 fietsen gehuurd (een volwassen en een kindermountainbike), aangezien dit wijnhuis een enorm groot gebied heeft en hier verschillende mountainbikesroutes zijn. Al vind Morris het vooral leuk om rondom ons huis lekker rond te crossen en allerlei rollenspellen te spelen. We hebben het stadje Franschhoek even verkend en daarna gechilld en gefietst rondom ons verblijf. Aan het einde van de middag besloten we nog een rosé bubbeltje te nuttigen bij ons eigen wijnhuis (Plaisir), wat erg in de smaak viel.

Vandaag een lange rit gereden naar de wijnregio toe. Route 62, zoals deze route hier heet, was een mooie weg langs bergen en door kloven heen. We maakten een tussenstop in het plaatsje Montagu waar we oa een typische pie met bobotie aten en er weer lekker gespeeld werd in de grote speeltuin. We verblijven in een prachtige wijnboerderij (met oprijlaan tussen de wijnvelden waar je zeker 5 min op moet rijden om bij het huis aan te komen) precies tussen de stadjes Paarl, Franschhoek en Stellenburg. Het is een sfeervol huis met veel ruimte rondom en mooie uitzichten. In deze omgeving vallen de herfstkleuren voor het eerst echt op. De rest van de dag vermaken we ons vooral rondom het huis, waarbij we toevallig voor één nachtje een Duits/Zuid Afrikaans jongentje van 5 jaar naast ons verblijft met wie Morris lekker speelt. Morgen gaan we de wijnboerderijen eens goed verkennen (er zijn er hier genoeg).

Helaas kunnen we de cango caves (grotten)niet bereiken, omdat de weg is afgesloten doordat er rotsen op de weg zijn gevallen door de eerdere storm. Vandaag om die reden een rustige dag met thuis spelen, veel spelen met het buurmeisje Lily en gaan we opnieuw naar Die Smitswinkel om er even uit te zijn en Morris ook daar weer even kan spelen. Tijdens onze reis verbazen we ons steeds weer dat Morris overal zo makkelijk vriendjes maakt, totaal niet bang is om op mensen af te stappen of om dingen te vragen. Hij past zich ook steeds weer goed aan de nieuwe omgeving en situatie aan. Féline heeft naast het staan ontdekt dat ze ook stapjes kan lopen met onze handen vast. Vrolijk en lief meisje die dol is op eten. Als foto toegevoegd een paar Zuid Afrikaanse grappige woorden. Morgen staat de laatste lange autorit op de planning naar ons laatste vakantiehuisje op een wijnboerderij.

Vanochtend reden we naar George en Wilderness, aangezien we iets vergeten waren ttv ons verblijf in Wilderness en het eerder niet mogelijk was door het noodweer het naar ons te verzenden. Het was een mooie autorit tussen de bergen door richting zee. Er was veel schade door het eerdere noodweer. In George was een gezellige boerenmarkt (Outeniqua Farmer Market) met vele eettentjes en een aantal kramen met andere spullen. We hebben lekker gegeten, gedronken, naar de live muziek geluisterd, gespeeld in de speeltuin en souvenirs voor thuis gekocht. Nadien reden we door naar een aardbeienboerderij (Redberry farm) waar alle gerechten met aardbeien te verkrijgen waren die je maar kan bedenken en verschillende kinderactiviteiten te doen waren. Het was een ontspannende dag. Bij thuiskomst heeft Morris lekker gespeeld met zn Zuid Afrikaanse vriendin (en moesten wij regelmatig gniffelen over wat hij allemaal vertelde tegen haar).

Een lekker weertje vandaag. Na het ochtendslaapje van Féline gaan we naar 'die Smitswinkel', dit is een restaurant, klein winkeltje, speelgelegenheid, kinderboerderij en soort van rommelmuseum in één. Morris kan zich hier lekker uitleven, Féline kruipt lekker rond en wij eten en drinken wat. Het blijft toch heel grappig om Zuid Afrikaanse teksten te lezen, echt baby Nederlands en grammaticaal klopt er niet echt wat van, maar wel goed te begrijpen. Oudtshoorn staat bekend om de struisvogelboerderijen. Persoonlijk hebben we vrij weinig met struisvogels en vinden we ze maar lelijk, maar een bezoekje aan zo'n boerderij kan natuurlijk niet ontbreken. We bezoeken de 'Safari Ostrich farm', een boerderij vooral opgezet voor rondleidingen en niet een productieboerderij waar we honderden struisvogels zien. In een tractor met hierachter een kar met stoeltjes stappen we in. We zitten voorin. Morris zit zelfs aan de zijkant. Na een waarschuwing van de gids en een Nederlandse vrouw hebben we het voer goed verstopt, aangezien de struisvogels nogal gretig en opdringerig kunnen zijn zodra ze voer zien. De drie meiden achter ons waren hier wat minder op voorbereid en begonnen meteen angstig te gillen en ook wel te lachen toen we het terrein met loslopende struisvogels opreden. Die struisvogels (tot wel 3 meter hoog) hingen dus meteen met hun lange nek, doordringend kijkend en op zoek naar eten half in de kar. Dat is best wel spannend (Morris en Féline vonden dit dan weer niet zo spannend en konden er beter mee omgaan dan de meiden achter ons). Wat hebben wij gelachen: tranen over onze wangen van de slappe lach om die meiden achter ons. En Alex ging ewoon heel stoer samen met Morris de struisvogels voeren. Het zijn nogal knoeistelen en onhandige eters. Van het verhaal van de gids hebben we weinig meegekregen, maar gelukkig hadden we de avond ervoor ' Freeks (Vonk) wilde wereld' over struisvogels gezien. De boerderijen zijn vooral bedoeld voor het verkrijgen van de veren (waar met name plumeau van gemaakt worden), de huid (leer) en vlees. Je kan hier dus ook een struisvogelsteak eten (nog niet geprobeerd). We kregen een rondleiding langs verschillende verblijven met de verschillende soorten en leeftijdsgroepen, stonden op struisvogeleieren en eindigden natuurlijk in het winkeltje en restaurant. Aan het eind van de middag speelde Morris met de buurtkinderen en aten we pizza.

Vandaag is het weer tijd om te vertrekken uit Addo. Toch wel met pijn in ons hart, zeker als we weer vroeg wakker worden met een mooie zonsopgang. De koffers zijn al zo goed als gepakt en we kunnen vroeg vertrekken. Dat moet ook wel, want de autorit duurt maar liefst 4,5 uur zonder stops. Alex houdt zich bezig met het car management (lees: Féline en Morris entertainen en van eten voorzien en ondertussen in de gaten houden dat Christel de goede weg rijdt) en Christel rijdt het eerste gedeelte. We rijden in een subsahara gebied tussen 2 berggebieden door. Een mooie rit door uitgestrekte vlaktes met weinig dorpjes en her en der antilopen, apen, koeien, geiten of schapen. Dit is toch wel meer het 'echte' Afrika, oa vanwege het grotere verschil tussen arm en rijk (mn in huizen goed te zien) en de manier van werken. Zo zijn er alleen al voor bepaalde wegwerkzaamheden 3x zoveel mensen nodig als in Nederland. Daarnaast zijn we in veel 'Westers' ogende gebieden geweest en is dit gebied toch een stuk minder ontwikkeld. Een ander voorbeeld daarin is dat we 30 km over 1 baansweg rijden, als er een tegenligger aankomt, moet je beiden even een stukje langs de weg rijden. Als we meerdere struisvogelboerderijen passeren met honderden struisvogels, weten we dat we Oudtshoorn bereikt hebben. Een mooie, maar ook lange, rit waar iedereen zich goed doorheen geslagen heeft. Aangekomen op ons nieuwe vakantiehuisje in Oudtshoorn moeten we vooral even schakelen. Ons rijtjeshuis staat midden in een soort Zonnedaelwijk omheind door een hek, waarbij dit huis toch wel erg basic aanvoelt vergeleken onze laatste verblijven.

Nadat ons eerste bezoek wat teleurstellend was, besloten we nog een keer te gaan, nu wat vroeger. We lagen er op tijd in dus geen probleem. Morris geloofde het eigenlijk wel, die had in eerste instantie geen zin. Er zijn in de omgeving, of eigenlijk in heel Afrika, heel veel "Game Drives", zo noemen ze het kijken naar wilde dieren. Maar veel van deze drives zijn privè, duren heel lang en is vaak pas vanaf 6 jaar. Niet geschikt voor ons. Addo is juist erg toegankelijk, maar de big 5 kan je in het zelf rijdende gedeelte van het park niet zien. We wisten Morris toch te motiveren en na alle bekende dieren wel weer gezien te hebben was het nu tijd voor iets spectaculairs, en dat kwam. Midden op de weg waar wij reden stond een enorme olifant. Toch wel indrukwekkend als je zo'n grote kolos van zo dichtbij ziet. We reden door naar Hapoor en terug via een andere route, al zigzaggend langs de olifanten poep die je moet ontwijken omdat er kevers op zitten. Nu kwamen er recht op ons af een olifant aan gelopen, deze was nog groter en bleef vlak bij de auto staan om te eten, heel gaaf om te zien. Via een zandpad kwamen we een derde olifant tegen die ons de weg wees. Verderop stonden een aantal auto's aandachtig te kijken naar een schouwspel in het hoge gras. Het was moeilijk te zien, maar uiteindelijk zagen we het goed: een leeuw met een jonkie! Ze waren samen aan het spelen en aan het rollen. Wauw. Als laatste werden we getrakteerd met een buffel (één van de big five) en staken en meerdere stokstaartjes ineens een kop en bovenlichaam boven het gras uit (heel grappig). Onze dag was goed en we waren erg blij dat we nog een keer zijn geweest. Morris vond het ook fantastisch, maar wilde ook graag terug naar huis, met Honey knuffelen. Thuis hebben eerst Christel en Morris een flinke wandeling gemaakt over het terrein. Daarna had Anthony had een kleine quad klaarstaan om een rondje mee te rijden. Alex en Morris zijn het hele terrein over geweest om de dieren uit te zwaaien. Morris vond het geweldig! Deze keer konden we ook wat harder en dat vind hij "rock en roll"! 🤙

De ochtend begint weer prachtig! Met zo'n mooi uitzicht blijf je kijken of je nog dieren ziet. Er staan veel zebra's en ander wild. Maar na een paar keer de vlakte goed bestuderen zag ik ineens in de verte twee neushoorns staan! Je moet een goede verrekijker hebben (en die hebben we!), maar ze staan er echt. De rest van de ochtend bij het huis geweest en de paarden guave gevoerd. Rond touren op het terrein is als een avontuur op zich met alle dieren en drassige paadjes. Morris mag op schoot zitten en dat vind hij helemaal geweldig! In de middag zijn we naar Nanaga Farm Stall geweest, op 20 min rijden een wegrestaurant met een hele leuke speeltuin en lekker roosterbrood. Morris heeft nog even met een Nederlands jongetje gespeeld. Op de terugweg gingen we via een onverharde weg terug. Deze weg ging voor deel door het park en dus een soort gratis safari, met een betere olifanten score (twee dit keer) dan de dag ervoor. De grote auto komt hier goed van pas na de vele regen die is gevallen. Het was de toeristische route, waar we ook langs het Afrika reden zoals je je dat inbeeld: kleine huisjes met golfplaten, veel rommel en spelende kinderen op de zandweg. 's Avonds viel al op tijd de stroom uit, dus gingen we vroeg naar bed. Foto's volgen

Met weer een prachtige zonsopgang werden we wakker in dit grote huis. Rondom het huis staan antilopen en andere beesten lekker aan de bosjes te eten. We hebben uitzicht op het Nationale park waar ook regelmatig dieren te zien zijn met de verrekijker. Vandaag gaan we naar Addo Elephant Park, in het deel van het park waar je zelf met de auto mag rijden. In het park leven meer dan 600 olifanten. We hebben al wat tips gekregen om vooral achter de georganiseerde tours aan te rijden. Tijdens het inchecken werden we al geattendeerd op een leeuw die te zien zou zijn. Op het uitkijkpunt aangekomen zagen we inderdaad een mannetjes leeuw, erg indrukwekkend. We reden achter de ranger aan die een betere plek wist en vanuit daar zagen we de leeuw nog een keer. Beide keren niet van heel dichtbij, maar dit beloofde veel goed voor de rest van de dag. Omdat je in het park de auto alleen uit mag bij een speciaal camp hadden weer voor Morris en "noodtoilet" meegenomen in de vorm van een flesje appelsap. Dat was leuk! Morris heeft wel 4x in het flesje geplast. En het grapje later met een flesje echte appelsap of het nou plas of appelsap was wel 100x! Tijdens de rit hebben veel dieren gezien, waaronder zebra's, buffalo's, kudu, zwartrugjakhals, wrattenzwijnen, elanden, veel vogels en nog veel meer. Maar de olifant? Die zagen we vlak voor de uitgang nog staan. Dat was wel teleurstellend. Terug bij het huis hebben we het enorme terrein verkend en de paarden van Anthony, de eigenaar van het huis, eten gegeven en Morris is beste vrienden geworden met Honey, de hond. Foto's volgen

Vanochtend werden we redelijk vroeg wakker. We openden de gordijnen van onze slaapkamer en zagen een prachtige zonsopkomst. Wat een geluksmomentje. Na een heerlijk ontbijtje gingen we snel naar het strand; Morris zocht NOG meer schelpen, we genoten van de surfers op de golven en de wandeling op het strand. Bij een tentje aan het strand haalden we een koffietje en raakten we aan de praat met de eigenaar van ons huisje (met hond Mango, Morris was dolenthousiast). Morris speelden een hele tijd met zijn nieuwe 'vriend' en wij kletsten over de verschillen tussen Nederland en Zuid Afrika. Geinig is dus dat aardig wat mensen ons aanspreken door onze Nederlandse taal. Afrikaans is een soort baby Nederlands, maar door de locals goed te verstaan. Na een heerlijk ochtend pakten we de spullen en vertrokken we naar Addo toe. Wat hebben we ons hier op verheugd. Al was het ook spannend waar we terecht zouden komen, aangezien we dit huis last minute geboekt hebben door de annulering van het vorige huis (glamping tent met uitzicht op het nationaal park, erg jammer dat we dit missen). Toen we arriveerde moesten we eerst door de gate waarachter een groot groen terrein achter school. Hier bleken dus oa giraffen, struisvogels, antilope en springsboks los rond te lopen --> kortom ons eigen safaripark rondom ons huisje! Geweldig dat deze dieren dus hier los rondlopen en we ze van zo dichtbij kunnen bekijken. En het huisje, wow!: een grote lodge met zwembad, grote slaapkamers en een prachtig mooi uitzicht op Addo nationaal park. Vanuit hier hebben we meteen olifanten en zebra's zien lopen. Eerlijk gezegd is dit nog beter dan het geannuleerde vakantiehuis, geluk bij een ongeluk dus. De komende dagen gaan we op safari, maar eigenlijk is dit gewoon een 24/7 safari met zo'n mooie plek. Deze moederdag zal ik niet snel meer vergeten.

Na een aantal dagen slechter weer, schijnt vandaag de zon weer. De spullen zijn gepakt en we vertrekken naar Jeffreys Bay toe. Initieel stond dit niet op onze planning, maar gezien de annulering van onze accomodatie in Addo is dit plan B. We verblijven dus 1 nacht in Jeffreys Bay (nog lekker een laatste dagje zon aan het strand) en gaan daarna door naar Addo toe, waar we een andere accomodatie hebben gevonden. Onderweg maken we een stop bij de Bloukrans brug. Een brug van 216 meter hoog. In getallen lijkt dat misschien mee te vallen, maar als je hem in het echt ziet en de vallei met een rivier daaronder, is dat toch best hoog. Zeker als je van plan bent om hier te bungeejumpen (wees gerust, dit hebben wij niet gedaan, maar het wordt hier veel gedaan). Hierna rijden we door naar Tsitsikamma Nationaal Park en lopen de Mouth trial. Het geluk zit ons weer mee; dit is nog de enige trail die open is na de storm. Het is nog hoog water en de zee slaat krachtig op de rotsen. Het is een eenvoudige en relatief korte wandeling met prachtige uitzichten lopend tot aan een tweetal bruggen. De derde brug is helaas door de storm ook verwoest. Na een welverdiend ijsje bij terugkomst rijden we door naar Jeffreys Bay. We verblijven hier in een pittoresk huis direct aan het strand. Door de storm liggen de mooiste schelpen op het strand. Morris en Christel hebben de zakken vol zitten ermee. We genieten hier vooral nog van de zee en het strand. Aan het einde van de dag gaan we lekker in bad (en nadien het bed in) met een fijn uitzicht op de zee.

Vandaag is het weer wat opgeklaard, maar nog steeds aardig wat regen. We zijn naar de zee gereden en daar zagen we een ruige zee met heel veel schuim. Het is voor hier ook uitzonderlijk weer geweest en er komen veel mensen kijken. Daarna zijn we in de buurt door gereden naar Old Nick Village, een dorpje met een paar winkeltjes en een weverij waar je kan zien hoe vroeger en nu kleden en andere items worden gemaakt.

Vandaag een flinke storm er veel regen. De stroom is de hele dag uitgevallen en er wordt geadviseerd binnen te blijven. Dat doen we dan maar. Er is veel overlast, bomen waaien om en er zijn her een der wat overstromingen. Jammer, want er is hier veel leuks in de buurt te doen, maar het is niet anders.

Vandaag is het redelijk zonnige weer en zijn er qua weer een paar mindere dagen op komst. De kids zijn wel toe aan een rustige dag. Gezien deze combinatie besluiten we vanochtend naar Birds of Eden te gaan. Dit is een grote volière met prachtig gekleurde vogels. Het voelt alsof je over een pad door de jungle loopt. We kijken onze ogen uit. Een brutaal papegaaitje durft bij Christel op haar vinger te gaan zitten en daarna een stukje mee te liften op de wandelwagen van Féline. We verzamelen allerlei gekleurde veren. Bontgekleurde papegaaien vliegen vlak over ons hoofd voorbij. Na dit bezoek hebben we verder een rustige dag in en rondom het huis.

Vandaag hebben we een bezoek aan het Robberg Nature reserve gepland op een paar minuten rijden van ons huis. Een mooie plek waar je sowieso zeehonden ziet en als je geluk hebt nog wel meer. Er zijn verschillende routes en wij besloten voor de middelste te gaan van ongeveer 5 kilometer. Het begin is altijd een flinke organisatie: Féline in de draagzak, spullen mee en gaan. Voor we het wisten ging Morris er als een speer vandoor. Bovenaan de rotsen stond een haaienspotter die wist te vertellen dat in 2022 twee mensen om het leven waren gekomen door een grote witte haai. De laatste haai is in november 2025 gezien. Plett, zoals het hier ook wel wordt genoemd, staat bekend om zijn rijke zee ecologie. De hike die we hebben gedaan gaf prachtige vergezichten over de baaien en de vele, vele zeehonden (honderden!). Overal kon je stoppen voor weer een mooier uitzicht. Féline sliep op de heenweg in de draagzak bij papa. Morris en mama maakten de weg vrij. Op het verste punt van onze tocht kwamen we via duinen op een prachtig strand. Er moest natuurlijk verkoeling worden gezocht in de zee en omdat we geen zwemkleren mee hadden, deed Morris dit maar in zn blootje. Zijn blote billen trokken de aandacht van een zeehond die even hallo kwam zeggen. Op de weg terug mocht Féline bij mama. Het werd een uitdagende klim over smalle en gladde rosten, dat hadden we niet zien aankomen. Een knappe prestatie om met zn tweeën over de rotsen te klimmen! De terugweg was een stuk korter gelukkig en we kwamen moe maar voldaan bij de auto aan. Iedereen heeft het goed volgehouden in de warmte. 's Middags gingen we nog even naar het strand op 5 min van ons huis, lekker in de golven spelen!

Vandaag zijn we vertrokken naar Plettenberg Bay op ruim een uur rijden, dus dat valt mee. Onderweg kwamen we langs Sedgefield, hier wordt elke zaterdag een boerenmarkt gehouden. Een leuke markt met vooral veel eten (broodjes (vetkoek/roosterkoek: zuid afrikaanse broodjes), taartjes, andere hartigheden en echte Hollandse pannekoeken. Morris was vooral op zoek naar speelgoed; helaas niks gevonden wat we allemaal mooi vonden. Met lege handen en een volle maag reden we door naar Thesen Harbour town in Knysna. Op een terrasje aan een speeltuin zaten we lekker in de zon. Féline maakte al snel vriendinnen, iedereen vindt haar schattig. Morris wilde graag geschminkt worden. Met een tijger achterin de auto reden we door naar het huisje. De eerste indruk is goed; op een paar minuten van het strand in een mooie wijk ligt ons huis met zwembad en hottub (al duurt het warm stoken erg lang en is het tot nu toe vooral een coldttub). Vraag is hoe vaak we het zwembad gaan gebruiken, morgen nog een mooie dag, maar verder ziet het weer er niet fantastisch uit de komende tijd.

Met gisteren nog in de benen besloten we het vandaag een beetje rustiger aan te doen. Het was weer een mooie zonnige dag rond de 18 graden. In de ochtend bleven we wat rond het huisje. Na de lunch zijn we naar Swartvalei Beach gegaan, een mooi strand hier 20 min vandaan. Nog geen 5 minuten in de auto of de achterbank had de ogen al dicht, even bijtanken. Het was niet echt zwemweer en er was ook geen animo voor, daarom hebben we alleen een beetje aangeklooid en met het zand gespeeld. Op de terugweg gingen we nog even langs het Timberlake Village om wat te drinken en voor Morris om te spelen. Terug bij het huisje wilde Morris nog even voetballen op het veld en heeft dikke vrienden gemaakt met een klein jochie. Morgen op naar Plettenberg Bay. Deze mooie plek zullen we niet snel vergeten.

Wederom een mooie zonnige dag vandaag met enkele sluierwolken. De korte broek kon in ieder geval aan. Vanochtend zijn Morris en Christel samen even op pad geweest terwijl Alex even een paar uurtjes gewerkt heeft terwijl Féline sliep. Morris en ik zijn eerst naar het strand geweest waar we schelpjes zochten (volgens Morris haaientanden) en van de golven genoten. Hierna gingen we samen koffie drinken bij een leuk kneuterig cafeetje hieronder bij het grasveld (zo kon Morris in de gaten houden of zijn voetbalvrienden een potje gingen spelen en hij weer kon aansluiten). We kwamen nog Afrikanen tegen waarmee we in het Nederlands een gesprek hadden. We worden toch wel geregeld aangesproken, omdat het opvalt dat we Nederlands spreken en de Afrikanen ons goed kunnen verstaan (andersom is het lastiger). De laatste stop van de ochtend was het marktplein met winkeltjes (souvenirs) en cafeetjes. Nadat we thuis geluncht hadden vertrokken we voor een hiking trail in één van de nationaal parken. Allereerst naar het wandelpad 'Woodville Big Tree'; hier staat een 800 jaar oude dikke hoge boom met een wandelpad. Enigszins teleurgesteld gingen we daarna door naar een ander wandelpark genaamd 'Half Collared Kingfisher Trail Waterfall'. Het pad was te lang om helemaal af te leggen met 2 kids, maar we wilden in ieder geval kijken of het lukte tot de rivier te komen. Beiden deden dit heel knap. Morris vindt het heel leuk om te klimmen en klauteren. We liepen door een mooi bos, waarbij we met een pontje de rivier over staken, wilde apen (met felblauwe ballen) zagen, een antilope tegenkwamen en de Knysna Lauri (prachtige groene/rode vogel met een felgroene kuif) zagen vliegen. We waren nadien allemaal enthousiast, moe en trots op elkaar.

Absoluut één van de mooiste plekken waar we ooit geslapen hebben. Lekker in slaap vallen met het geluid van de zee en wakker worden met een adembenemend uitzicht. Je kan uren naar dit plaatje kijken. Vandaag reden we naar het oosten toe en zagen we paragliders opstijgen, vliegen en landen. We bezochten een strandje. Daarna gingen we naar een hartstikke gezellige 'markt' tussen Segfield en Wilderness (Timberlake organic village)waar allerlei leuke winkeltjes en restaurantjes waren, onder het genot van een hapje en een drankje heeft Morris zich heerlijk vermaakt in de grote speeltuin (incl kabelbaan, trampoline, schommels etc). Tot nu toe verbaasd het ons telkens weer dat je zo goed kan reizen met kinderen hier: het vermaak voor kinderen is echt overal. Als kers op de taart voor Morris mocht hij een parcours afleggen tussen de bomen in, zo leuk om te zien dat hij zo stoer, dapper en vol enthousiasme dit doet. Féline kijkt steeds vol vermaak naar haar broer en ontwikkelt zich goed. Haar eerste tandje komt door, ze kruipt met een aardig tempo rond, probeert zich overal aan op te trekken en wil het liefst steeds staan met hulp van ons. Morris ging vanavond weer meedoen met een potje voetbal met de locals. Zo trots komt hij dan weer terug.

Het is mooi wakker worden met zo'n prachtig uitzicht! De zon kwam langzaam achter de bergen vandaan en het bleef een prachtige dag, met zo'n 18 graden. Na de lange rit van gisteren besloten we vandaag in de buurt van ons huisje te blijven. Op ongeveer 10 minuten rijden berg op kwamen wij bij de "map of Africa" een mooi vergezicht in de vorm van Afrika. Aan de andere kant was het uitzicht nog mooier. Vanaf de startplek van de paragliders hadden we een prachtig uitzicht over het uitgerekte strand van Wildernis. De tweede stop op ongeveer 15 min rijden is Victoria Bay, een bekende surfersspot. Ook nu waren er surfers op de golven, een mooi en spectaculair gezicht. Op weg naar de auto werden we in het Nederlands getipt op een leuke plek (door de eigenaar zo bleek later) met speeltuin, dat bleek een schot een in de roos. Een tuin vol speeltoestellen en ander vermaak, lekker weer en binnen heel veeel lego. Daar hebben we lekker wat gegeten en Morris heeft zich goed uitgeleefd, Féline heeft lekker in het gras gekropen en ook met de lego gespeeld. Aan het einde van de middag zijn Morris en Alex nog even naar het strand geweest en heeft Christel alles goed in de gaten gehouden met de verrekijker vanaf het balkon. Een was een heerlijke dag!

Vandaag zijn we afgereisd naar Wildernis, een rit van 4 uur. Christel begint achterin voor de entertainment van de kids. De wegen zijn uitgestrekt en heel goed begaanbaar. De rijstijl van iedereen is ook keurig, er is veel politie langs de snelweg en er staan veel flitspalen. Na ruim twee uur hebben we de eerste stop om de benen te strekken, Morris uit te laten en Féline kan dan de fles krijgen. De tweede helft rijdt Christel ook een stuk, tot de supermarkt om wat boodschappen in te slaan. Aangekomen bij de accomodatie moeten we flink wat trappen op om bij het huisje te komen, gelukkig worden de koffers naar boven getild. In het huisje aangekomen is het uitzicht echt fantastisch. Féline gaat even naar bed en Christel en Morris gaan naar beneden om op het grote veld te voetballen. Daar mag Morris zelfs nog even met de lokale jeugd meedoen. 's Avonds kan Morris de slaap niet vatten en is de avond voor ons maar kort helaas.

Vandaag een dag met wisselend weer: desalniettemin trekken we er op uit. We genieten van de uitzichten over de kust, rotsen, het strand. We zien zeehonden zwemmen, klimmen over de rotsen, beklimmen Hoy's koppie en doen een allerlaatste rondje door het gezellige stadje. Leuk om de van het Nederlands afkomstige Afrikaanse teksten overal tegen te komen. Voor de lezer even raden wat het is.

Na het ontbijt met verse broodjes, je hebt hier heel veel lekker bakkertjes, zijn we op de rotsen van de nieuwe haven op zoek gegaan naar walvissen. Het echte walvisseizoen is nog niet begonnen, maar ze zijn toch al regelmatig in de baai te vinden. Alex en Morris gingen de rotsen op voor het beste plekje, maar vooral omdat het leuk is om op de rotsen te klimmen. We hebben veel blowholes gezien (het water dat ze uitspuiten als ze met rug boven het water komen) en een enkele vin boven water, maar het echte spektakel bleef uit. Toch was het leuk. Verder nog even in de haven rondgeneusd. Thuis hebben we geluncht en na de lunch gingen we weer naar het strand. Het waaide behoorlijk, dat maakte het een stuk minder aangenaam dan gisteren. Op een plekje half uit de wind was het nog prima te doen. Morris en Alex hebben nog lekker in het water gespeeld en achter de frisbee aangerend, maar het was ook redelijk snel klaar.

Weer zo'n fijne warme zonnige dag vandaag. 28 graden en geen wolkje aan de lucht. Vandaag hebben Morris en Alex quad gereden, beetje spannend en vooral heel stoer. Het was een toer van ongeveer 30 minuten over hobbelige wegen door de bergen. Het was in een prachtige omgeving en zeer goed vertoeven voor de achterblijvers. Na de rit hebben we in het restaurant nog heerlijk gegeten. Het is overal best behoorlijk rustig, het toeristische seizoen is net te einde. Féline was erg moe, dus gingen we naar huis zodat ze kon slapen. Alex en Morris gingen alvast naar het strand. Het was een prachtige stranddag met een rustige zee, daardoor waren er veel dieren te zien. Wat verder uit de kust dolfijnen, maar in de golven dicht bij de kust een zeehond, Morris vond het prachtig. Alex heeft zelfs nog een zandhaai gezien, deze is niet gevaarlijk. Nadat Féline wakker was kwamen de dames ook naar het strand waar we nog heerlijk een tijdje hebben gezeten en gezwommen in de namiddag zon. Morris was helemaal dit het dolle toen die voor het eerst "gesurft" had, met een opblaasbaar bodyboard door de golven. Féline vond het ook heerlijk in het zonnetje.

Wat een heerlijk weer vandaag: tijd voor zon, zee en strand! Laat Morris de zee met de deining nou echt te gek vinden (hij wil later surfer worden) en Féline het zand fijn vinden om mee te spelen. Samen voetballen op het strand of met de frisbee overgooien. Genieten! Het stadje lopen we zo in en struinen samen de winkeltjes af. Morris heeft zn zinnen gezet op nieuwe schoenen (aangezien we zijn schoenen zijn vergeten) en wat denk je: de perfecte, nog harder op te rennen schoenen worden gevonden. We bezoeken het lokale walvismuseum met allerlei leuke informatieve spellen voor kinderen en een echte walvisskelet, het fotomuseum en het oude vissersmuseum met echte haaienbekken.

Vandaag hebben wij onze spullen gepakt en zijn we vertrokken naar de 2e stop: Hermanus. Toch nog wel wat werk alles pakken, maar gelukkig hebben we een grote auto en hoeven we niet te passen en meten. De eerste stop is Muizenberg, gisteren hebben we (Alex) de schoenen van Morris bij het strand laten staan. Hopelijk hebben wij een ander kindje er blij mee gemaakt, want ze stonden er natuurlijk niet meer. De rit naar Hermanus is in totaal ongeveer 1.45 uur. Onderweg hadden weer prachtige uitzichten over de zuidelijke kust van Zuid Afrika, we zouden na elke bocht wel kunnen stoppen voor een nieuwe foto. De achterbank was wat onrustig, dus echt een ontspannen rit was het niet. Halverwege gingen we de benen strekken in Bettysbaai tussen de pinguïns, die daar een kolonie hebben. Het laatste deel ging soepel naar het huisje midden in Hermanus. Na het installeren gingen Alex en Morris op verkenning. Het dorpje, vernoemd naar een oud Nederlandse leraar Hermanus Pieters, is pittoresk en ligt mooi op de rotsen. Het staat bekend om zijn walvissen en dat zie je overal in dit toeristische plaatsje. Gelukkig vandaag de zon weer gezien en komende dagen lijkt het ook goed te worden.

Na een drukke dag gisteren hadden we vandaag een iets rustiger programma in gedachten. Richting het strand was het plan en daar een beetje klooien was het idee, maar de weergoden hadden weer aardig wat regen in petto. Na een rustige ochtend bij het huisje zijn we na een vroege lunch op pad gegaan richting Muizenberg, een surfers plaatsje hier een half uur vandaan. Onderweg ernaar toe bleef het regenen en we hadden Morris een speeltuin beloofd, dit werd uiteindelijk een binnenspeeltuin. Een leuke plek voor Morris om te klimmen en te klauteren en even goed zijn energie kwijt te kunnen. Er was personeel genoeg die Morris ook nog eens op sleeptouw namen. Ze hadden zelfs een parkour op hoogte waar die een harnas aan moest, dat vond hij er stoer! Toen we weer naar buiten gingen scheen de zon, dus toen hebben we het surfstrand ook nog even bezocht. Een mooie plek, met veel surfers en mooie luchten met dit veranderlijke weer. Morgen op naar Hermanus en de zon!

Vandaag eindelijk wat beter weer, al lijkt het steeds als we in Houtbaai zijn het te regenen. Desalniettemin waagden we het erop en zijn we vroeg vertrokken richting de kabelbaan. Deze is in 5 min boven, er kunnen 65 mensen tegelijk in en hij draait langzaam rond zodat iedereen van de uitzichten kan genieten. Eenmaal boven op de Tafelberg was het uitzicht summier door het tafelkleed van wolken dat er bovenop lag. Gelukkig was er een moment van opklaren, waardoor we vanaf de Tafelberg, vanuit de kabelbaan en vanaf de vertrekplaats toch geweldige uitzichten hadden op Kaapstad, Campsbay, Lions head en (vanaf) Signal Hill. Hierna hebben we lekker Afrikaans geluncht in VA waterfront en reden we een toeristisch ritje door Bo Kaap met tal van prachtig gekleurde huisjes. Morris heeft tevens nog een optreden gegeven met zn lokale band. Het was een lange maar mooie dag, waarbij vooral Morris zn geduld (en wij daarbij) op de proef werden gesteld.

Wederom een herfstige dag hier met veel wind en nog meer regen. Dat maakt het minder aantrekkelijk om uitstapjes die buiten zijn te doen, maar gelukkig is er binnen ook genoeg te doen. Na het ontbijt slaapt Féline erg lang en daardoor waren we wat later op pad. Morris mocht in de auto op de achterste rij stoelen 🎉, hij is echt overal blij mee. We zijn naar de Bay Harbour Market geweest hier vlakbij. Een overdekte markt met eten, drinken, muziek en winkeltjes. Voor Morris hebben we een echt Afrikaans houtsnijwerk 4x4 autootje gekocht en voor Alex een pet. Morris genoot van zijn auto en de muziek. Féline is altijd blij met alles, maar vooral met eten. Op de terugweg hebben we nog bij een speeltuin gespeeld, maar een hoosbui gooide na 5 minuten spelen de boel in het water. Gelukkig stond de auto dichtbij. Thuis hebben we een film gekeken bij Morris in bed terwijl die andere spruit lag te slapen. Morgen lijkt het beter te worden en willen de Tafelberg "beklimmen".

Jammergenoeg is er vandaag weer aardig wat regen gevallen. Vanochtend leek het een goed moment te zijn om even naar het strand te gaan, maar helaas begon het een paar min later te regenen. Op de weg weer terug kwamen we een bakkertje tegen met heerlijke broodjes, dat maakte veel goed. 's Middags besloten we toch naar Kirstenbosch Botanical Garden (grote tuin) te gaan, waar we het merendeel van de tijd droog hebben kunnen rondlopen. Prachtige tuin met een brug (genaamd boomslang), net zo hoog als de bomen, welke mooie uitzichten geeft. Alex raakt ook steeds beter gewend aan het links rijden, de Zuid Afrikaanse verkeersregels en het gebruik van het knipperlicht. Meerdere malen per dag zien we onze grijze huiseekhoorn vruchten verzamelen uit onze tuin, een mooi schouwspel.

Het is vandaag een regenachtige dag, daarom hebben we vanochtend een ontspannen ochtend thuis in Houtbaai. Vanmiddag maken we een ritje van ongeveer 30 min naar Kaapstad toe. Prachtige ritje met uitzichten over witte strandjes, de woeste zee op de rotsen en mooie cliffen. We passeren ook de jetset met luxe appartementen in Campsbay. We slenteren in Kaapstad vooral door winkelcentra waar allerlei Afrikaanse spulletjes te koop zijn en vinden een indoor speeltuin waar Morris zich even lekker kan uitleven. Hij vindt daar zelfs een 'meester' waar ze met meerdere kinderen als een malle achteraan rennen. We maken daarnaast nog een wandeling door de haven, waar de zeeleeuwen liggen te chillen en allerlei mooie gebouwen te bezichtigen zijn. De tafelberg ligt helaas verstopt onder een dikke laag wolken.

Vandaag een mooie route gereden richting Kaap de Goede Hoop. Onderweg mooie uitzichten gehad op oa Houtbaai, cliffen, witte stranden, blauwe zee en hele hoge golven. Leuke en lekkere stops gemaakt met speelplezier voor de kids. Daarnaast hebben we wilde pinguïns op het strand en een echte walvis gespot! En dat alles onder een warm zonnetje!

Na een lange reis aangekomen in Zuid Afrika. Morris was overenthousiast en viel daardoor lastig in slaap in het vliegtuig. Hij en Féline deden het verder super goed: lekker gespeeld op Schiphol, vriendjes gemaakt die toevallig in hetzelfde vliegtuig zaten, Féline heerlijk geslapen in het bassinet en blij en enthousiast over de kleinste dingen. Morris vond dat Alex een vet coole auto had gehuurd. Alex moet nog even wennen aan het linksrijden en gebruikt nog regelmatig de ruitenwisser om richting aan te geven. Het huisje is heel sfeervol, van alle gemakken voorzien en heeft een privé zwembad en schommel. Na 5 min had Morris dan ook al de eerste duik genomen (en ook Alex moest volgen). Vandaag rustig aan gedaan: het mooie strand in Houtbaai bezocht en boodschapjes gedaan. De kids waren door alle indrukken al vroeg vertrokken naar dromenland.

Alle koffers zijn gepakt! Iedereen heeft er zin in!

Druk aan het pakken