Dag 31 - Oudtshoorn

Een lekker weertje vandaag. Na het ochtendslaapje van Féline gaan we naar 'die Smitswinkel', dit is een restaurant, klein winkeltje, speelgelegenheid, kinderboerderij en soort van rommelmuseum in één. Morris kan zich hier lekker uitleven, Féline kruipt lekker rond en wij eten en drinken wat. Het blijft toch heel grappig om Zuid Afrikaanse teksten te lezen, echt baby Nederlands en grammaticaal klopt er niet echt wat van, maar wel goed te begrijpen. Oudtshoorn staat bekend om de struisvogelboerderijen. Persoonlijk hebben we vrij weinig met struisvogels en vinden we ze maar lelijk, maar een bezoekje aan zo'n boerderij kan natuurlijk niet ontbreken. We bezoeken de 'Safari Ostrich farm', een boerderij vooral opgezet voor rondleidingen en niet een productieboerderij waar we honderden struisvogels zien. In een tractor met hierachter een kar met stoeltjes stappen we in. We zitten voorin. Morris zit zelfs aan de zijkant. Na een waarschuwing van de gids en een Nederlandse vrouw hebben we het voer goed verstopt, aangezien de struisvogels nogal gretig en opdringerig kunnen zijn zodra ze voer zien. De drie meiden achter ons waren hier wat minder op voorbereid en begonnen meteen angstig te gillen en ook wel te lachen toen we het terrein met loslopende struisvogels opreden. Die struisvogels (tot wel 3 meter hoog) hingen dus meteen met hun lange nek, doordringend kijkend en op zoek naar eten half in de kar. Dat is best wel spannend (Morris en Féline vonden dit dan weer niet zo spannend en konden er beter mee omgaan dan de meiden achter ons). Wat hebben wij gelachen: tranen over onze wangen van de slappe lach om die meiden achter ons. En Alex ging ewoon heel stoer samen met Morris de struisvogels voeren. Het zijn nogal knoeistelen en onhandige eters. Van het verhaal van de gids hebben we weinig meegekregen, maar gelukkig hadden we de avond ervoor ' Freeks (Vonk) wilde wereld' over struisvogels gezien. De boerderijen zijn vooral bedoeld voor het verkrijgen van de veren (waar met name plumeau van gemaakt worden), de huid (leer) en vlees. Je kan hier dus ook een struisvogelsteak eten (nog niet geprobeerd). We kregen een rondleiding langs verschillende verblijven met de verschillende soorten en leeftijdsgroepen, stonden op struisvogeleieren en eindigden natuurlijk in het winkeltje en restaurant. Aan het eind van de middag speelde Morris met de buurtkinderen en aten we pizza.